[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 15، شماره 3 - ( 7-1397 ) ::
جلد 15 شماره 3 صفحات 178-185 برگشت به فهرست نسخه ها
توسعه کیفیت آموزش مهارت‌های اولیه بالینی و کاربرد آزمون بالینی ساختار یافته عینی: یک مطالعه اقدام‌پژوهی ترکیبی
عصمت نوحی ، سکینه سبزواری، حکیمه حسین رضایی
دکتری آموزش پرستاری، گروه پرستاری داخلی جراحی، مرکز تحقیقات پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران
چکیده:   (196 مشاهده)
زمینه و هدف: ارتقای کیفیت فرایند آموزش، از جمله اهدف اصلی اقدام‌پژوهی آموزشی در سطوح فردی و سازمانی است. مدیریت، سیستم را قادر می‌سازد تا ضمن جلوگیری از افت کیفیت آموزش، عملکرد سازمان در حوزه‌هایی که بیشترین تأثیر را بر برآیند آموزش و توانمندی دانشجویان دارد، بهبود بخشد. مطالعه حاضر با هدف بهبود کیفیت خدمات آموزشی مهارت‌های بالینی مقدماتی دانشجویان با رویکرد اقدام‌پژوهی و استفاده مناسب از منابع انجام شد.
روش کار: این پژوهش از نوع اقدام‌پژوهی ترکیبی متوالی بود. مشارکت‌کنندگان بعد کیفی تحقیق را خبرگان حوزه آموزش، دانشجویان و صاحبان فرایند آموزش گروه فن و داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی رازی کرمان تشکیل دادند. سنجش وضعیت موجود امکانات و منابع در بعد کمی نیز با استفاده از فرم جمع‌آوری اطلاعات، پرسش‌نامه نظرسنجی دانشجویان و چک‌لیست توانایی‌های مقدماتی بالینی انجام شد. چرخه اقدام‌پژوهی مبتنی بر طرح و برنامه‌ریزی برای حل مشکل، اجرای برنامه و ارزیابی و مطالعه و تثبیت عملکرد بود. مشکلات مهارت‌های مقدماتی بالینی دانشجویان و علل احتمالی به وجود آورنده آن مشخص گردید. راه‌حل‌های پیشنهاد شده جهت ارتقا شامل اصلاح فضای آموزشی آزمایشگاه مهارت بالینی (Skill lab) و بهبود فرایند ارزشیابی مهارت‌های عملی دانشجویان با برگزاری آزمون بالینی ساختار یافته عینی (Objective structured clinical examination یا OSCE) بود که به ترتیب به عنوان اولویت‌های قابل اجرا و مؤثر انتخاب گردید.
یافته‌ها: آزمون‌های معمول توان کافی جهت بررسی شایستگی دانشجویان را نداشت و از عینیت و اعتماد کافی برخوردار نبود؛ به طوری که تفاوت معنی‌داری بین میانگین نمره مهارت‌های اولیه (از جمله تزریق، علایم حیاتی، پانسمان و...) در روش معمول نسبت به روش آزمون OSCE مشاهده شد (05/0 > P). همچنین، با توجه به نظرات دانشجویان، شیوه OSCE دارای اعتماد و دقت بیشتری می‌باشد و از امکانات مناسب‌تر و محتوای آموزشی مرتبط برخوردار است.
نتیجه‌گیری: با اصلاح فضای آموزشی آزمایشگاه مهارت بالینی و برگزاری آزمون OSCE، می‌توان مهارت‌های مقدماتی بالینی را از حد دانش به سطح توانایی و کارکرد ارتقا داد. همچنین، موجبات افزایش کیفیت مطلوب ارایه خدمات سلامتی و مراقبت‌های بالینی و کاهش خطاهای مهارت‌های عملی توسط دانشجویان پرستاری را فراهم آورد.
واژه‌های کلیدی: کیفیت آموزش، مهارت‌های بالینی، دانشجویان پرستاری و مامایی، آزمون بالینی ساختار یافته عینی، اقدام‌پژوهی
متن کامل [PDF 529 kb]   (61 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۷/۷/۳۰ | پذیرش: ۱۳۹۷/۷/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۷/۳۰
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


نوحی عصمت، سبزواری سکینه، حسین رضایی حکیمه. توسعه کیفیت آموزش مهارت‌های اولیه بالینی و کاربرد آزمون بالینی ساختار یافته عینی: یک مطالعه اقدام‌پژوهی ترکیبی. گام های توسعه در آموزش پزشکی. 1397; 15 (3) :178-185

URL: http://sdmej.ir/article-1-1615-fa.html



دوره 15، شماره 3 - ( 7-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه علمی پژوهشی گام های توسعه در آموزش پزشکی Strides in Development of Medical Education
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3781